Kastracja – fakty i mity

Tematem nadal kontrowersyjnym, wokół którego narosło mnóstwo mitów, jest kastracja. Na wykonanie tego zabiegu decyduje się jednak coraz więcej opiekunów czworonogów. Jakie jest rzeczywiste oblicze kastracji? Czy to niepotrzebne okaleczanie zdrowego zwierzęcia, czy coś więcej?

Kastracja kontra najsilniejszy popęd świata

Kastracja ma na celu m. in zahamowanie naturalnych popędów psa czy kota, ukierunkowanych na prokreację. Okresowe ucieczki psa, jego niepokój i nieprzewidywalne zachowanie, będące następstwem działania instynktu i testosteronu, potrafią skutecznie utrudnić życie zarówno samemu psu, jak i jego opiekunowi. Silny stres socjalny wynikający z niemożności zaspokojenia popędu płciowego kontra szybki i bezpieczny zabieg w gabinecie weterynaryjnym- szala racjonalnego rozwiązania problemu przeważa zdecydowanie na korzyść kastracji.

Profilaktyka i leczenie chorób

Wskazaniem do kastracji pupila są choroby jąder, takie jak stany zapalne, skręt czy nowotwór jąder oraz choroby prostaty (guzy czy torbiele). Podobnie w przypadku gruczolaków zatok przyodbytowych. Kastracja to także profilaktyka rozwoju tych chorób i ich następstw. Bardzo istotną rolą kastracji jest także zapobieganie niekontrolowanemu rozrodowi psów i kotów, a więc pośrednio- walka z bezdomnością zwierząt.

Jak przebiega zabieg kastracji?

Wstępem do każdego zabiegu operacyjnego jest wykonanie morfologii, badań biochemicznych i moczu. Następnie lekarz weterynarii sprawdza aktualny stan zdrowia, szczepień i profilaktyki przeciwpasożytniczej. Zabieg odbywa sie w znieczuleniu ogólnym, z wykorzystaniem narkozy tradycyjnej lub wziewnej. Właściwy zabieg odbywa się z użyciem jednej z kilku technik, z których najczęstsze to cięcie przezmosznowe metodą otwartą oraz metodą zamkniętą. Szwy zdejmowane są po ok. 10 dniach, a rekonwalescencja (z zaopatrzeniem antybiotykowym i przeciwzapalnym) przebiega sprawnie i najczęściej bez powikłań.

Najczęstsze mity

Najpopularniejszym błędnym przekonaniem jest rzekoma ospałość i smutek psa po zabiegu. Pies, nie posiadając wybitnych zdolności kojarzenia i myślenia abstrakcyjnego, nie odbierze zabiegu jako formy okaleczenia czy dotkliwej straty, a zmiany hormonalne po kastracji spowodują jedynie jego wyciszenie w sytuacjach dominacji czy agresji. Pies czy kot po kastracji nie przytyje samoistnie- przyczynić sie do tego może jedynie nieprawidłowa dieta; po zabiegu możliwe jest spowolnienie metabolizmu i skłonność do tycia, ale to zdrowy rozsadek właścicieli odgrywa kluczową rolę w dbaniu o wagę pupila.

Obecnie kastracja to prosty, wykonywany rutynowo zabieg, z którego korzyści zdecydowanie przeważają nad błędnym wyobrażeniem na temat zabiegu i jego konsekwencji. Sporadyczne powikłania stawiają ten zabieg w czołówce bezpiecznych operacji. Warto rozważyć za i przeciw i podjąć decyzję właściwą zarówno dla nas, jak i naszego pupila.

Paszport dla psa – przepustka do wspólnych podróży

Wakacje z naszym czworonożnym członkiem rodziny, to naturalne następstwo ewolucji naszego stosunku do zwierząt domowych. Dziś wielu z nas nie wyobraża sobie pozostawienia pupila u znajomych, czy w hotelu- chcemy dzielić z nim czas letniego wypoczynku. Czy wyjazd zagranicę może nam w tym pokrzyżować plany? Ależ skąd! Wystarczy wyrobić naszemu psiakowi paszport dla psa. Jakie formalności nas w związku z tym czekają?

Co kraj, to obyczaj

Przepisy obowiązujące na terenie Unii Europejskiej pozwalają na swobodne podróżowanie z psem. Najważniejszym dokumentem jest aktualne zaświadczenie o szczepieniu przeciwko wściekliźnie. Ponadto pies musi mieć tatuaż identyfikacyjny lub chip i paszport. W zależności od kraju, należy wykazać się np. zaświadczeniem o leczeniu bąblowicy czy postępowaniu przeciwkleszczowym w razie podróży na Maltę lub szczepieniem na wściekliznę szczepionką zatwierdzoną przez WHO, gdy udajemy się do Szwecji.

Paszport dla psa

Punktem wyjścia do wyrobieniu paszportu naszemu pupilowi, jest jego stała identyfikacja na drodze chipowania oraz zgłoszenie numeru chipa do jak największej liczby baz. Równolegle w gabinecie weterynaryjnym wyrabiamy psi paszport. Zawiera on informację o: szczepieniu przeciw wściekliźnie, dacie i numerze chipa oraz zaświadczeniu o leczeniu przeciw tasiemcom i kleszczom (gdy celem destynacji jest Irlandia i Malta) lub o leczeniu tylko przeciw tasiemcom (Wielka Brytania, Finlandia i Szwecja). Na co zwrócić szczególną uwagę? Szczepienie przeciwko wściekliźnie możliwe jest u psa po ukończeniu 3 miesiąca życia, niemożliwe jest więc dalekie podróżowanie z młodszym szczeniakiem. Paszport ważny jest w krajach Unii Europejskiej oraz Norwegii, Szwajcarii, Lichtensteinie, Monako, Watykanie, Andorze i na Islandii.

Podróże na cztery łapy

O czym jeszcze warto pamiętać, decydując się na podróżowanie z psem? W pociągu należy wykupić psu bilet, chyba, że psiak jest mały i mieści się w transporterze trzymanym na kolanach. Jeden opiekun może podróżować tylko z jednym psiakiem. W samolocie pies do 8 kg może przebywać w transporterze na pokładzie samolotu, większe spędzają lot w luku bagażowym; warto zacznie wcześniej zapoznać się z polityką przewoźnika wobec psiaków. Należy upewnić się, czy przewoźnik dopuszcza także podróż autokarem.

Z psem dookoła świata

Podróże poza Unią Europejską to zróżnicowane przepisy, określane indywidualnie w poszczególnych krajach; niekiedy wymagane są dodatkowe badania czy konieczność kwarantanny. Mamy jednak pewność, że nasz psiak będzie bezpieczny w naszym towarzystwie i nie narazimy go na traumatyczną tęsknotę. Paszport dla psa to koszt kilkudziesięciu złotych- to naprawdę niewiele za wyraz wdzięczności i radości w oczach naszego pupila, który towarzyszył nam będzie w wakacyjnym wypoczynku.